సకల దేవతా చక్రవర్తి 'మహాదేవుడు'.. సృష్టి గమనాన్ని శాసించే ఆదిగురువు

ముక్కోటి దేవతలు కొలిచే హిందూ ధర్మంలో పరమశివుని స్థానం అత్యున్నతమైనది. సృష్టి, స్థితి, లయ కారక త్రిమూర్తులలో ఆయన లయకారుడిగా బాధ్యతలు నిర్వహిస్తున్నప్పటికీ, కేవలం వినాశనానికి మాత్రమే ఆయన పరిమితం కాదు. సమస్త చరాచర జగత్తుకు అవసరమైన జ్ఞానానికి శివుడే మూలపురుషుడు. లయకారకత్వం అంటే పాతదాన్ని తుడిచిపెట్టి కొత్తదానికి దారి చూపడం అని అర్థం, ఆ రకంగా శివుడు నిరంతర పరిణామానికి ప్రతీకగా నిలుస్తారు.
దేవతలకు, అసురులకు మధ్య ఎప్పుడు పోరు సాగినా, లేదా విశ్వం ఏదైనా పెను ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నా అందరికీ గుర్తొచ్చే మొదటి పేరు శివుడు. హాలాహలం పుట్టినప్పుడు లోకాలను రక్షించడానికి దానిని మ్రింగి 'నీలకంఠుడు' అయిన ఆయన త్యాగనిరతి అద్వితీయం. ఆపదలో ఉన్నప్పుడు దేవతలందరూ ఏకమై ఆ కైలాసవాసుడినే శరణు వేడుకుంటారు. తనను నమ్మిన వారిని కాపాడటంలో ఆయన ఎప్పుడూ ముందుంటారు.
శివుడు కేవలం భక్తులకే కాదు, సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మకు, స్థితికారుడైన విష్ణువుకు కూడా ఆదిగురువుగా కొలవబడతారు. వేద విజ్ఞానాన్ని, యోగ విద్యను ప్రపంచానికి పరిచయం చేసిన దక్షిణామూర్తి స్వరూపం ఆయనదే. జ్ఞానాన్ని వెతుకుతూ వచ్చే ఎవరికైనా ఆయన మార్గదర్శనం చేస్తారు. అందుకే ఆయనను అందరి కంటే గొప్పవానిగా భావించి, అందరూ గౌరవించే పరమాత్ముడిగా పురాణాలు అభివర్ణిస్తున్నాయి.
దేవతలకు సైతం దేవుడు కాబట్టే ఆయనకు 'మహాదేవుడు' అనే సార్థక నామం ఏర్పడింది. అంటే దేవతలందరిలోనూ అత్యున్నతమైన వాడు మరియు గొప్పవాడు అని భావం. రూపం లేని శివుడు లింగ రూపంలోనూ, ధ్యాన ముద్రలోనూ కనిపిస్తూ భక్తులలో భక్తిని, జ్ఞానాన్ని నింపుతుంటారు. ఇలాంటి మహోన్నత వ్యక్తిత్వం కలిగిన శివుడు హిందూ సంస్కృతిలో ఒక విడదీయలేని శక్తిగా, సకల జీవులకు ఆరాధ్య దైవంగా వెలుగొందుతున్నారు.