ఆత్మగౌరవానికి అసలైన చిరునామా 'స్వార్జితం'.. పరాయి సంపాదనపై ఆధారపడటం వ్యక్తిత్వానికే చేటు

మనిషి జీవితంలో ధనం అనేది కేవలం అవసరాలను తీర్చే సాధనం మాత్రమే కాదు, అది ఒక వ్యక్తి యొక్క గౌరవాన్ని కూడా నిర్ణయిస్తుంది. మన పెద్దలు చెప్పిన శ్లోకం ప్రకారం.. ఎవరైతే తమ సొంత కష్టాన్ని నమ్ముకుని, చెమటోడ్చి సంపాదిస్తారో అది 'ఉత్తమమైన' సంపాదనగా పరిగణించబడుతుంది. స్వశక్తితో సంపాదించిన రూపాయి ఇచ్చే తృప్తి, గర్వం మరే ఇతర సంపదలోనూ దొరకదు. ప్రతి వ్యక్తి తన కాళ్ల మీద తాను నిలబడాలనే సంకల్పంతో ముందుకు సాగడమే నిజమైన జీవన పరమార్థం.
పూర్వీకుల నుండి లేదా తండ్రి నుండి సంక్రమించిన ఆస్తిని అనుభవించడం 'మధ్యమం' అని శాస్త్రం చెబుతోంది. అంటే, అది మన కష్టం కాదు కాబట్టి దానిని వాడుకోవడంలో తప్పు లేకపోయినా, అందులో గొప్పతనం ఏమీ ఉండదు. కేవలం వారసత్వ సంపదపై ఆధారపడి కాలం గడిపేవాడు తన అంతర్గత శక్తులను, నైపుణ్యాలను ఎప్పటికీ గుర్తించలేడు. తండ్రి సంపాదించిన దానిని కాపాడుకుంటూనే, దానికి తన సొంత కృషిని తోడు చేసినప్పుడే ఆ సంపదకు కూడా ఒక విలువ లభిస్తుంది.
ఇతరుల మీద, ముఖ్యంగా తోడబుట్టిన వారి సంపాదన మీద బతకడం 'అధమం' అని పెద్దల మాట. ఇక స్త్రీల సంపాదనతో లేదా భార్య సంపాదనతో కాలక్షేపం చేయడాన్ని అన్నిటికన్నా తక్కువ రకమైన (అధమాధమం) జీవనశైలిగా మన సంస్కృతి పేర్కొంది. బాధ్యతాయుతమైన పురుషుడు ఎప్పుడూ తన కుటుంబాన్ని తన కష్టంతో పోషించాలని కోరుకుంటాడు తప్ప, ఇతరుల శ్రమను ఆశించడు. పరాన్నభుక్కులా జీవించడం వల్ల సమాజంలో గౌరవం తగ్గడమే కాకుండా, ఆత్మవిశ్వాసం కూడా పూర్తిగా దెబ్బతింటుంది.
ముగింపుగా చెప్పాలంటే, ప్రతి మనిషి తన జీవితానికి ఒక సార్థకతను వెతుక్కోవాలి. సోమరితనాన్ని వీడి, కష్టపడే తత్వాన్ని అలవరుచుకున్నప్పుడే సమాజంలో తలెత్తుకుని జీవించగలం. ఎదుటివారి సంపదపై కన్ను వేయకుండా, తన స్వయంశక్తితో ఎదిగేవాడే నిజమైన యోధుడు. ఆత్మగౌరవంతో కూడిన జీవితం గడపాలంటే సొంత కష్టమే సరైన మార్గం అని ప్రతి ఒక్కరూ గుర్తించాలి.